De meest geciteerde bronnen die ChatGPT vandaag aanhaalt, zijn het vaakst afkomstig van websites zoals [Reddit](https://www.visualcapitalist.com/ranked-the-most-cited-websites-by-ai-models/) of [Quora](https://www.visualcapitalist.com/ranked-the-most-cited-websites-by-ai-models/). Dat is waardevol voor snel inzicht, maar vormt tegelijk een duidelijke bottleneck: AI krijgt nauwelijks toegang tot de academische databanken die voor een thesis écht cruciaal zijn. Die leemte wordt ondertussen opgevuld door een nieuwe generatie start-ups zoals [Jenni.AI](https://jenni.ai/) en [Scite.AI](https://scite.ai/), die in 2025 wel toegang hebben gekregen tot de digitale bibliotheken van meer dan 150 universiteiten wereldwijd. Weliswaar leunt niet elk onderdeel van een bachelor- of masterproef op academische bronnen. Denk bijvoorbeeld aan het parafraseren of het interpreteren van je eigen resultaten, of aan het beschrijven van de beperkingen van een onderzoeksdesign die in geen enkele eerdere studie zijn vastgelegd. Precies in die zones, waar literatuur tekortschiet en de student vooral zelf moet reflecteren, worden AI-tools een steeds vanzelfsprekender hulpmiddel. Daarom lijkt het haast onvermijdelijk dat in het academiejaar 2025–2026 geen enkel eindwerk nog volledig zonder deze digitale assistenten tot stand zal komen. De vorm van [distant writing](https://www.researchgate.net/publication/393145174_Distant_Writing_Literary_Production_in_the_Age_of_Artificial_Intelligence) is intussen onderweg om misschien wel de meest beoefende vorm van ‘kunst’ te worden. Syntax, structuur en grammatica worden automatisch nagekeken door tools als Grammarly en Quillbot. De ideeën en het prompting zijn daarentegen nog steeds heel menselijk zijn en laten ruimte laten voor creativiteit. Toch schuiven sommige nieuwe applicaties die in 2025 op de markt kwamen de ethische discussie rond plagiaat opnieuw naar een ander niveau. Zo kreeg [ThesisAI.io](https://thesisai.io/) al meer dan €100.000 aan funding van Microsoft om wereldwijd uit te rollen: jij geeft het aantal pagina’s, bronnen en een onderzoeksonderwerp op, en binnen een kwartier rolt er een volledig Overleaf-document van zo’n 70 pagina’s uit. Een handig startpunt of een gevaarlijke shortcut? Misschien is dit net dezelfde schokreactie die we ook zagen bij de lancering van ChatGPT in 2022, toen vragen rond plagiaat en integriteit voor het eerst massaal opdoken. De grote vraag blijft: hoe zullen universiteiten met deze nieuwe generatie tools omgaan en wat is de rol van editors? Originele academische werken zullen volgens mij steeds sterker evolueren naar een vorm van meritocratie, waarin de beste thesis niet langer die van de meest bekwame schrijver is, maar van degene met de meest vernieuwende ideeën. Idee-generatie wordt daarmee een stuk significanter dan het produceren van een mooi aaneensluitende tekst, aangezien dat laatste toch al grotendeels door digitale assistenten kan worden verzorgd. Het roept de vraag op waarom studenten nog een volledig semester zouden spenderen aan literatuurstudie, terwijl AI-tools zoals [Manus.AI](https://manus.ai) of [Genspark.AI](https://genspark.ai) dit in enkele dagen of zelfs uren kunnen structureren. Veel logischer lijkt het om die tijd te besteden aan een praktische onderzoeksopzet, wat niet LLM’able is: meteen starten met het verzamelen van een unieke steekproef, of in het labo een prototype bouwen, of dat nu een kleine fusiereactor op waterstof is of een alternatief interviewproces. In die visie wordt het schrijven gedegradeerd tot een eindfase die pas in mei of juni aan bod komt. Labo-only of praktijk-only thesissen, zoals al gangbaar is bij masterproeven aan de Sint-Lucas School of Arts, lijken mij daarom een heel reële keuze voor onderzoeksdesigns aan veel meer faculteiten in de nabije toekomst. **Wat is dan de rol van editors in dit snel veranderende landschap?** Ondanks de kracht van AI blijft er een hele reeks techniciteiten bestaan waar studenten hulp bij nodig hebben en waar de betrouwbaarheid van digitale tools te laag is, denk aan het correct analyseren van data uit een Qualtrics/SPSS-export of het uitvoeren van een juiste statistische analyse. Daarnaast is er de menselijke touch: een veilige ruimte creëren waarin studenten en onderzoekers de motivatie vinden om hun eindwerk tot het einde vol te houden. Distant writing mag dan efficiënt zijn, het kan ook eenzaam aanvoelen. De beste thesiseditors kennen daarom niet alleen de AI-tools en hun capaciteiten, maar beseffen ook dat emotionele intelligentie minstens even belangrijk is om van een thesis een succes te maken. Met [Thesispro.be](https://www.thesispro.be) willen we precies dat blijven bieden: een veilige omgeving waar zowel studenten als editors deze ontwikkelingen vanop de eerste rij meemaken en er samen sterker uitkomen. Ik ben alvast heel excited voor alle nieuwe ontwikkelingen! Laurent

Waarom geen enkele thesis nog zonder AI geschreven wordt in 2025 - 2026.

Ben jij klaar om te slagen?

Laat je thesis verbeteren door onze PRO editors en slaag dit jaar nog!